Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Μια νέα αρχή

Μαζί ή χώρια
Μάλλον χώρια ,όπως το ορίζω εγώ.
Οι τελευταίες μέρες έχουν γεύση πικραμύγδαλου.
Και αρκετό πόνο.



Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Ξανά

Να βρω την εσωτερική γαλήνη, αλλά άμα και το περιβάλλον δεν βοηθάει εγώ μόνη μου δεν μπορώ.
Δεν μπορώ σου λέω.
Και πόσα να ανεχτώ και πόσα να αντέξω. Το εξωτερικό περιβάλλον είναι σε αναβρασμό.
Από πάνω, από κάτω, στον δρόμο , δίπλα. Όλα και τίποτα δεν συμβαίνει.
Δυο μέρες στο σπίτι και δεν αντέχω.


Πρεπει να βρούμε τι θα κάνουμε στις ζωές μας γιατι αυτή η μεταβατική κατασταση ,
αυτή η απραξία  με τρελαίνει και τρελαίνω και εσένα που είσαι σε όλα κουλ
Και εγω αλήθεια προσπαθώ να είμαι αλλά δεν μου βγαίνει ρε γαμώτο.


Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Ένα ισχυρό θέλω,

δεν έχω.
Δεν υπάρχει συνθήκη χαράς.
Δεν υπάρχει γενικότερα κάποια συνθήκη.
Αλλάζω γνώμη ανά τέταρτο,
όχι 
ανά δεκάλεπτο,
όχι
ανά πεντάλεπτο,
όχι 
ανά τρίλεπτο,
τέλος πάντων δεν ξέρω.

Διπολική η κατάσταση και ένα βήμα μπροστά θα βοηθούσε και εμένα και εσένα.
Από αυτήν την σταθερότητα και την μονιμότητα που κανένας δεν επεδίωξε και κανένας μας δεν ήθελε. Και τώρα φοβόμαστε.Και κάνω ένα βήμα πίσω έγώ και κάνεις δύο εσύ.

Αλλά το μπαρούτι του θυμού κάποια στιγμή θα σκάσει, και θα μας πάρει όλους στο κατόπι.




Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Χωρίς

Τα φάγαμε τα ψωμιά μας.
Αυτή η πόλη ρούφηξε ότι είχαμε και τώρα θέλει να το ξεράσει.
Χρόνια γεμάτα και χρόνια άδεια.
Μόνα τα συναισθήματα μας έχουν μείνει. 





                                                                                         και αυτά είναι λιγοστά και καθόλου μα
                                                                                                                       καθόλου παθιασμένα.

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Βαθύ μπλε ή μπλε ηλεκτρικ

Πνίγομαι.
Ο αέρας σταματάει
και εγώ πέφτω σε ένα κενό
και πεφτω και πέφτω και πέφτω και όλο αυτό δεν έχει τελειωμό.

Αυτό που δεν μπορώ να πάρω ανάσα.

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Τα χιόνια της Σιβηρίας

''Τις νύχτες ο χρόνος, κακό χρόνο να 'χει, είναι άπλετος, το ίδιο και το αλλόκοτο φως που ανάβει άπο μόνο του, αυτόματα, και πάει και φωτίζει όσα δεν αναπνέουν στον ήλιο της ημέρας.''

Παλαιότερα δεν θα με πείραζε να υπήρχε μόνο νύχτα, όλα νύχτα, στο ενεργητικό μου.

Ομως τώρα τα πράγματα άλλαξαν.
Δεν έχω άντερα για τη νύχτα, δεν έχω πνευμόνια για τον ανήφορο του μυαλού.
                                                                                                                                                      



                                                                                                                                                             Ο καθένας κουβαλάει τα σακία του.

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Τίποτα δεν έχει νόημα

Περπατήστε στο χώρο με τον φανταστικό σας φίλο.


Εμένα ο φίλος μου είναι φτιαγμένος από ληγμένα ζαχαρωτά.
Δεν ξέρει να περπατάει και δεν μιλάμε ποτέ.
Έχει μια ξεθωριασμένη μωβ καρδιά και καταπράσινα μάτια
που λαμπιρίζουν στο σκοτάδι και με τρομάζουν.

Τα βράδια μόλις αποκοιμάμαι με ξυπνάει γιατί αισθάνεται μόνος.
Και έτσι τον τελευταίο μήνα δεν θυμάμαι να έχω κοιμηθεί.

Χαλάλι του.




Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

Μια ζωή στο δρόμο

Οι μόνοι άνθρωποι που υπάρχουν για μένα
είναι οι τρελοί 
αυτοί που τρελαίνονται να ζήσουν
τρελαίνονται να μιλήσουν
τρελαίνονται να σωθούν 
που ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα.

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Τhe faster you run from me

Τρέχω, τρέχω όλη μέρα
τρέχω για να είμαι κουρασμένη το βράδυ και να μπορέσω να κοιμηθώ.
Αλλά σε όλη αυτή την διαδικασία έσυ δεν με ακολουθείς
Και εγώ τρέχω μακριά σου
Και πέφτω.


Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Won't somebody take me out tonight

Σήμερα είναι μια μέρα να είσαι με φίλους έξω
να πίνουμε τον καφέ μας στον λευκό πύργο
και να χαζολογάμε.
Να είμαστε όλη μέρα και όλη νύχτα έξω
και να μην κουραζόμαστε να είμαστε μαζί
Το βράδυ θα πηγαίναμε θεατρική και θα φέρναμε κι άλλους στην παρέα μας.

Αυτά έχουν να συμβούν χρόνους δυο.
Μετρημένους.
Σημερα θέλω να βγω αλλά οι φίλοι μας τελείωσαν και έτσι θα κάτσω σπίτι με την τηλεόραση στο τέρμα για να πιστέψω οτι δεν είμαι μόνη μου.

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Ακόμα φοράω τη ζακέτα σου

Το σπίτι δεν θα είναι ποτέ ξανά άδειο. Τώρα πρέπει να συνηθίσω την καινούργια κατάσταση.

Ειναι δύσκολο. Δεν το αισθάνομαι δικό μου. 
Μα αυτό που με ενοχλεί είναι ότι κάθε βράδυ είναι ανυπόφορο. Στριφογυρίζω και αλλάζω μεριές ενώ θα έπρεπε να βλέπω όνειρα, ήρεμα και χαρούμενα.
Φταέι και αυτό το μέλλον που θα έρθει και θα με πλακώσει. 

Εχθές κατάλαβα οτι μόνο με το κλάμα συνέρχομαι.
Μέχρι να μην υπάρχουν άλλα δάκρυα. 
Και ύστερα ξανά πάλι από την αρχή.

Ακουω Synth μουσική, το μόνο καλό τον τελευταίο καιρό.
Και εσύ δεν βοηθάς την κατασταση όλο θεωρίες
και πουθενά πράξεις.


Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

*my world is empty without you

Νιώθω τον συσσωρευμένο θυμό,
αυτό το βάρος στο στήθος που δεν αντέχεται
και σε μισώ που με κάνεις να αισθάνομαι έτσι.

θα ήθελα να έχω τα κότσια να στα πω όλα
αλλά που.
και μετά μισώ και εμένα.

ή και όχι






Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

let's pretend

Ότι πιο όμορφο πάνω μου
τα μαλλιά μου
και τα σιχαίνομαι
τα σιχαίνομαι γιατί
με καταλαβαίνουν καλύτερα από τον καθένα

κάτι μέρες σαν σήμερα που είναι θολά και άτονα
και καθόλου κόκκινα
όπως και εγώ.


Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Μια απόφαση της στιγμής

νιώθω ότι κάτι αλλάζει 
αλλά δεν θέλω

σκέψεις για το τι έπεται
που δεν βγάζουν πουθενά
θέλω γαμώτο να κάνω τόσα πολλά
που όμως δεν θα τα κάνω
το ξέρω
γιατί με ξέρω

οι φίλοι μου προχωράνε στην ζωή τους
και εγώ τι κάνω
μένω στάσιμη
και τους βλέπω να φεύγουν

Δεν πειράζει γιατί εγώ θα βρω την άκρη αργότερα
και ίσως κάποια μέρα τους ξανασυναντήσω 
σε μια άλλη πόλη 
και τότε όλα θα είναι όπως πρώτα.