Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Ξανά

Να βρω την εσωτερική γαλήνη, αλλά άμα και το περιβάλλον δεν βοηθάει εγώ μόνη μου δεν μπορώ.
Δεν μπορώ σου λέω.
Και πόσα να ανεχτώ και πόσα να αντέξω. Το εξωτερικό περιβάλλον είναι σε αναβρασμό.
Από πάνω, από κάτω, στον δρόμο , δίπλα. Όλα και τίποτα δεν συμβαίνει.
Δυο μέρες στο σπίτι και δεν αντέχω.


Πρεπει να βρούμε τι θα κάνουμε στις ζωές μας γιατι αυτή η μεταβατική κατασταση ,
αυτή η απραξία  με τρελαίνει και τρελαίνω και εσένα που είσαι σε όλα κουλ
Και εγω αλήθεια προσπαθώ να είμαι αλλά δεν μου βγαίνει ρε γαμώτο.


Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Ένα ισχυρό θέλω,

δεν έχω.
Δεν υπάρχει συνθήκη χαράς.
Δεν υπάρχει γενικότερα κάποια συνθήκη.
Αλλάζω γνώμη ανά τέταρτο,
όχι 
ανά δεκάλεπτο,
όχι
ανά πεντάλεπτο,
όχι 
ανά τρίλεπτο,
τέλος πάντων δεν ξέρω.

Διπολική η κατάσταση και ένα βήμα μπροστά θα βοηθούσε και εμένα και εσένα.
Από αυτήν την σταθερότητα και την μονιμότητα που κανένας δεν επεδίωξε και κανένας μας δεν ήθελε. Και τώρα φοβόμαστε.Και κάνω ένα βήμα πίσω έγώ και κάνεις δύο εσύ.

Αλλά το μπαρούτι του θυμού κάποια στιγμή θα σκάσει, και θα μας πάρει όλους στο κατόπι.




Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Χωρίς

Τα φάγαμε τα ψωμιά μας.
Αυτή η πόλη ρούφηξε ότι είχαμε και τώρα θέλει να το ξεράσει.
Χρόνια γεμάτα και χρόνια άδεια.
Μόνα τα συναισθήματα μας έχουν μείνει. 





                                                                                         και αυτά είναι λιγοστά και καθόλου μα
                                                                                                                       καθόλου παθιασμένα.